กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 158 จัดการข้ามมิติ ทุกคนนิ่งอึ้ง
เหลียงเค่อโหมวเกือบจะหลุดหัวเราะออกมา รีบแกล้งทำเป็นดุ “ปากนายนี่นะ ทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้!” เหลียงเค่อโหมวอายุเกือบหกสิบแล้ว ตอนที่เขาพูดคำนี้น้ำเสียงแฝงการตำหนิเล็กน้อย แต่ฮั่วหรานในฐานะผู้เยาว์ก็ทำได้เพียงยิ้มรับ
พอเหลียงเค่อโหมวพูดกับฮั่วหรานจบ ก็หันไปหาลี่เซียว “นายก็เหมือนกัน ไปลับฝีปากกับเขา นั่นมันหาเรื่องใส่ตัวชัด ๆ”
ฮั่วหรานยิ้มพลางพูดอยู่ข้าง ๆ “ไม่เป็นไร ฉันชอบพี่ใหญ่ลี่เซียวมากเลย นิสัยตรงไปตรงมา มีอะไรก็พูดอย่างนั้น ดีกว่าพวกที่แอบอยู่ข้างหลังแล้วคอยแทงข้างหลังตั้งเยอะ”
สีหน้าของสือเชียนที่อยู่ข้าง ๆ พลันดูย่ำแย่ขึ้นมาทันที ทว่าคำพูดของฮั่วหรานกลับไม่หยุดเพียงเท่านี้ หากแต่พูดต่อว่า “คนตรงไปตรงมาแบบพี่ใหญ่ลี่เซียวหาได้ยากแล้วในวงการ ฉันอยากจะช่วยเขาให้มาก คอยคุ้มครองหนุนหลังให้เขา”
ขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดาว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร ฮั่วหรานก็เปลี่ยนทิศทางการพูด “ฉันตัดสินใจแล้ว ต่อไปพี่ใหญ่ลี่เซียวแสดงเรื่องไหน ฉันก็จะไปแสดงเรื่องนั้นด้วย แถมจะเล่นฉากปะทะบทกับเขา ก็คือบทคนที่ซัดกับเขานั่นแหละ”
พรูด……