Chapter 0160

ตอนที่ 160 เกลียดขี้หน้าฉัน แต่ก็ทำอะไรฉันไม่ได้

ช็อตภาพชุดแรกจริง ๆ แล้วเรียบง่ายมาก นั่นคือหลังจากที่ฉู่หนานซีถูกฮั่วหรานรังแกแล้ว ต้องแสดงความไม่ยอมจำนน ความอัปยศอดสู ความเคียดแค้น ความหวาดกลัว และความสิ้นหวังไร้ที่พึ่งออกมา

ในขณะที่ฮั่วหรานเพียงแค่ต้องแสดงความลำพองใจและความหยิ่งผยอง

แน่นอนว่าช็อตภาพแบบนี้พูดน่ะง่าย ทว่าสำหรับฉู่หนานซีแล้วกลับไม่ใช่เรื่องแบบนั้นเลย หากให้เธอแสดงเป็นประธานสาวผู้เย่อหยิ่งเย็นชา หรือแสดงเป็นเซียนหญิงผู้ไม่แปดเปื้อนควันไฟสามัญชน ทั้งหมดนี้ล้วนไม่มีปัญหา แต่ถ้าให้เธอแสดงเป็นฝ่ายถูกรังแก เช่นนั้นก็ยากแล้ว

ในบทภาพยนตร์เดิม ฮั่วหรานบุกมาแย่งตัวคนถึงบ้าน สวี่ฉีเซวียนปกป้องแม่ ผลคือฉู่หนานซีหนีรอดไปได้ และคนที่ถูกรังแกในท้ายที่สุดก็คือสวี่ฉีเซวียน

ทว่าฮั่วหรานรู้สึกว่าการออกแบบฉากแบบนี้มันไร้สมองเกินไป ฉู่หนานซีเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นเป้าหมายหลักขององค์ชายแก๊งมาเฟีย จะปล่อยให้เธอหนีไปได้อย่างไรกัน

ทว่าเพียงแค่ช็อตภาพง่าย ๆ ช็อตภาพเดียวนี้ ถ่ายซ้ำไปซ้ำมาถึงยี่สิบกว่ารอบ ฉู่หนานซีก็ยังคงเข้าไม่ถึงบทบาท ทำเอาฮั่วหรานเหนื่อยสายตัวแทบขาด