กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 142 แรงชุ่นแห่งปาจี๋ ศึกนองเลือดชี้ชะตา
ฮั่วหรานไม่ตอบคำถาม เขาเดินพลางจับจ้องคนทั้งห้าตรงหน้าตาไม่กะพริบ ปลดปล่อยแรงกดดันน่าเกรงขาม “หนีไปแล้วก็แล้วไปสิ ทำไมยังต้องกลับมารนหาที่ตายอีก คนเรานี่ทำไมถึงโง่ได้ขนาดนี้นะ”
“เจ้าหนูนี่ยังอวดดีนักนะ” คนร้ายคนหนึ่งด้านหลังไมค์พูดเสียงเหี้ยม
“อวดดีหรือไม่ สู้กันแล้วเดี๋ยวก็รู้” ฮั่วหรานพูดเสียงเย็น ตั้งท่าเตรียมจู่โจม
“ฉันก่อนเอง” คนร้ายทางซ้ายมือของไมค์ก้าวออกมาเป็นคนแรก ไมค์ไม่ได้ห้ามปราม เพียงแค่มองฮั่วหรานด้วยสายตาเย้ยหยันราวกับแมวหยอกหนู เจี่ยเจิ้งเหยียนเคยบอกเขาว่า ฮั่วหรานวิ่งเก่งมาก ทั้งยังสู้เก่งมากเช่นกัน
แต่ในสายตาของไมค์ สู้เก่งแค่ไหนก็แค่เด็กต่อยตีกันเท่านั้น เทียบไม่ได้เลยกับคนที่ชกมวยใต้ดินอย่างพวกตน
“เหลือลมหายใจให้มันไว้หน่อย ฉันอยากให้มันเห็นผู้หญิงของตัวเองถูกพวกเราเล่นจนตายคาตา” ไมค์พูดอย่างดุร้าย
“ไมค์ นายวางใจได้เลย”
คนร้ายพูดพลางเดินช้า ๆ ตรงมาทางฮั่วหราน ด้านหลังนั้นพวกหลี่อันหนิงสองสามสาวเข้าไปในห้องแล้ว ด้านในมีเสียงกั้นประตูดังแว่วมาเป็นระลอก