เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 141 สัญญาณถูกตัดขาด ไมค์มาคิดบัญชีแค้น
ในหอพักของหลิงเจวียนมีพวกผู้หญิงชอบซุบซิบมารุมล้อมถามโน่นถามนี่กันยกใหญ่ ทำให้หลิงเจวียนกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง รำคาญใจอยู่บ้าง แต่ก็แอบดีใจอยู่ลึก ๆ เช่นกัน
กลางคืนหลังปิดไฟ พอนอนลงบนเตียง หลิงเจวียนก็อดไม่ได้ที่จะส่งวีแชตไปหาฮั่วหราน “วันนี้ถ่ายละครเสร็จหรือยัง” ข้อความเงียบหายไปเหมือนก้อนหินจมลงสู่ก้นทะเล รออยู่นานสองนานก็ไม่ได้รับการตอบกลับ อารมณ์จึงค่อย ๆ หดหู่และผิดหวังขึ้นมา
เธอจะไปรู้ได้อย่างไรว่าข้อความแบบนี้พอไปถึงหลี่อันหนิงก็ถูกปัดตกไปในทันที เหมือนกับเด็กสาวคนอื่น ๆ อีกมากมาย ที่ความดีใจเต็มเปี่ยมค่อย ๆ กลายเป็นความผิดหวัง
หากเวลานี้พวกเธอสามารถนึกถึงประโยคที่ฮั่วหรานเคยพูดไว้ตอนที่ขอช่องทางติดต่อของเขาได้ว่า “งานยุ่งมาก ถ้าไม่มีธุระจะไม่คุยเล่น” ทัศนคติก็อาจจะปรับเปลี่ยนกลับมาได้ แต่ถ้าลืมไปแล้ว ก็คงเหลือเพียงความผิดหวังและโศกเศร้าเท่านั้น
ไม่กี่วันต่อมา พ่อแม่ของซุนหยางมักจะมาที่มหาวิทยาลัยเพื่อก่อกวนฮั่วหรานอยู่บ่อยครั้ง เมื่อฮั่วหรานตักเตือนแล้วไม่ได้ผล จึงตัดสินใจแจ้งความกับตำรวจอย่างเด็ดขาด