เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 95 พยัคฆ์ถูกทำลายยามราตรี สภาพเละเทะในห้องผู้ป่วย
ลิ่วล้อทั้งสองคนของเขาตกใจจนเกือบจะร้องตะโกนออกมา ก็พลันรู้สึกว่ามีนิ้วมือข้างหนึ่งทาบอยู่ที่ริมฝีปากของตน “ชู่ว อย่าส่งเสียง!”
แรงกดดันอันมหาศาลทำให้ลิ่วล้อทั้งสองของพี่ใหญ่จินไห่ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง หากจะพูดว่าลิ่วล้อสองคนนี้จัดว่าค่อนข้างกำยำล่ำสันแล้ว ทว่าเมื่อเทียบกับสามคนตรงหน้า ก็แทบจะเหมือนไก่อ่อนสองตัวเท่านั้น
เห็นเพียงหนึ่งในนั้นควักหลอดฉีดยาออกมาอย่างชำนิชำนาญ แล้วฉีดลงบนต้นขาของพี่ใหญ่จินไห่ไปหลายเข็ม จากนั้นก็ควักลวดเหล็กหลายเส้นกับคีมหนึ่งอันโยนลงตรงหน้าลิ่วล้อทั้งสองคน
“มัดโคนต้นขาของเขาให้แน่นหนา!”
“พี่ใหญ่ทั้งหลาย หัวหน้าของพวกเราคือพี่ใหญ่จินข่าย เขาเป็นจักรพรรดิแห่งโลกใต้ดินของหนานตูทั้งเมือง ถ้าพวกคุณทำร้ายน้องชายแท้ ๆ ของเขา เขาไม่ปล่อยพวกคุณไว้แน่ พี่ใหญ่จินไห่คือน้องชายแท้ ๆ เพียงคนเดียวของพี่ใหญ่จินข่าย” ลิ่วล้อรีบพูดขึ้นทันที
“ถ้าพวกแกไม่ทำ งั้นฉันจะหักขาพวกแกซะ พวกแกเลือกเอาแล้วกัน ว่าจะอาศัยจังหวะที่ไอ้สวะนี่หมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราวทำภารกิจนี้ให้เสร็จ หรือจะให้พวกเราทำลายขาทั้งสองข้างของพวกแก แล้วค่อยลงมือเอง”