เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 96 ชั่งน้ำหนักผลได้ผลเสีย วีรชนเจ้าเล่ห์ยอมถอย
บรรดาลูกน้องขานรับทันควัน พากันพุ่งพรวดออกไปสืบหาเบาะแสราวกับคนบ้าคลั่ง ความจริงมีน้องเล็กบางคนคาดเดาถึงฮั่วหรานได้แล้ว ทว่าในเมื่อหัวหน้าเอ่ยปากสั่งออกมาเช่นนั้น พวกเขาย่อมไม่อาจเดาโยงไปที่ตัวฮั่วหรานได้อีก
จากนั้นพี่ใหญ่จินข่ายหันขวับกลับมา ตวาดใส่นางพยาบาลเวรด้วยความเดือดดาล “หมอของพวกเธออยู่ไหน รีบมาดูต้นขาให้น้องชายฉันเดี๋ยวนี้สิว่ายังรักษาไว้ได้ไหม!”
“หมอผ่าตัดของเรากำลังรีบมาที่นี่ คนยังอยู่ระหว่างทาง” หัวหน้าพยาบาลรีบกล่าว
เวลานี้มีช่างไฟของโรงพยาบาลถือคีมเดินเข้ามาแล้ว จัดการหนีบเนื้อติดไปด้วยทันที เสียงแชะ แชะดังขึ้นสองครา ลวดเหล็กขาดสะบั้นลงตามเสียง พี่ใหญ่จินไห่ที่หมดสติอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะครางฮือออกมาเบา ๆ (ไม่ค่อยรู้เรื่องความรู้ทางการแพทย์ ขอเขียนไปแบบนี้ก่อนแล้วกัน!)
การผ่าตัดประสบความสำเร็จอย่างงดงาม ต้นขาทั้งสองข้างของพี่ใหญ่จินไห่ถูกตัดชิดโคนทิ้งไปหมดแล้ว พี่ใหญ่จินข่ายค่อย ๆ เดินออกจากโรงพยาบาล หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ส่งวีแชตไปหาฮั่วหรานข้อความหนึ่ง “ฮั่วหราน นายลงมือหนักเกินไปหน่อยแล้วมั้ง ไม่ว่าจะพูดยังไง นั่นก็เป็นน้องชายแท้ ๆ ของฉัน”
น่าเสียดายที่ข้อความประโยคนี้ของเขาถูกกำหนดไว้แล้วว่าเช้าวันนี้ไม่มีทางได้รับคำตอบกลับ ส่วนช่วงบ่ายจะได้รับหรือไม่นั้นยังต้องรอดู...