กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 94 วางแผนในรถ ห้องพักผู้ป่วยยามดึก
แน่นอนว่าเธอก็เข้าใจดี แท้จริงแล้วสัญญาจ้างฉบับนี้ไม่ได้มีความหมายอะไรต่อตนเองมากนัก หากฮั่วหรานไม่ยอมรับ สิ่งที่เธอเซ็นลงไปก็เป็นเพียงแค่เศษกระดาษกองหนึ่ง
“ขอเพียงคุณช่วยฉันให้หลุดพ้นจากพี่ใหญ่จินข่ายได้ คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ฉันยอมฟังคุณทุกอย่าง”
เมื่อเผชิญหน้ากับการวิงวอนอันน่าเวทนาของกวนจิ้งอี ฮั่วหรานกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย พลางเอ่ยเรียบ ๆ ว่า “ต่อให้ฉันไม่ช่วยเธอ เธอคิดว่าจะปฏิเสธความต้องการของฉันได้งั้นเหรอ เธอคิดว่าคนอย่างพี่ใหญ่จินข่ายจะใส่ใจเรื่องแบบนี้หรือไง”
กวนจิ้งอีเงียบงัน ต้นทุนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอคือเรือนร่าง ทว่าต้นทุนนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าฮั่วหรานแล้วเห็นได้ชัดว่ายังไม่พอ ยังห่างไกลเหลือเกิน
“งั้น...งั้นคุณจะให้ฉันทำยังไงถึงจะยอมช่วยฉัน” แววตาของกวนจิ้งอีเต็มไปด้วยความเว้าวอน สามปีกว่าแล้ว เธอไม่เคยพบเจอคนที่สามารถทำให้พี่ใหญ่จินข่ายหวาดกลัวได้อย่างแท้จริงมาก่อนเลย
เธอจำได้ขึ้นใจว่าหลังจากฮั่วหรานจากไปในวันนั้น พี่ใหญ่จินข่ายทุบทำลายห้องจนแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี แต่ในตอนนั้นกลับถูกฮั่วหรานข่มเสียจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง