กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 7 วันเกิดวัยสิบแปดปี เด็กหนุ่มกับขุนเขาและท้องทะเลอันเปิดกว้าง
ชั่วพริบตาก็ถึงวันอาทิตย์ที่ 14 มีนาคม
วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบอายุสิบแปดปีของฮั่วหราน เป็นวันที่เขาหลุดพ้นจากพันธนาการของผู้เยาว์อย่างสิ้นเชิงและมีสิทธิทางแพ่งอย่างสมบูรณ์ ทั้งยังเป็นจุดเริ่มต้นใหม่หลังซุ่มซ่อนอยู่นานหลายปีเพื่อรอคอยที่จะไล่ตามความฝันอย่างอิสระ สำหรับฮั่วหรานแล้ว นี่คือวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตเท่าที่ผ่านมา
ใกล้ถึงช่วงพลบค่ำ แสงสนธยาเริ่มโรยตัว ตะวันคล้อยต่ำแตะขอบฟ้าเทือกเขาไกล ล้อมย้อมชั้นเมฆเป็นสีส้มอ่อน บนสนามของโรงเรียนมัธยมอวิ๋นหลี่ที่เก้าอันกว้างใหญ่ คึกคักเป็นพิเศษมาเนิ่นนานแล้ว
นักเรียนหลายร้อยคนทั่วทั้งโรงเรียนมารวมตัวกันที่นี่โดยพร้อมเพรียง ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันขนโต๊ะเก้าอี้เรียนในห้องเรียนออกมาจนหมด จัดเรียงเป็นระเบียบอยู่กลางสนาม ขนมขบเคี้ยว เครื่องดื่ม อาหารปรุงสุก ขนมอบนานาชนิดวางเรียงเต็มหน้าโต๊ะ ละลานตาไปหมด