กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไป๋เนี่ยนชูไม่มีความคิดจะชักเท้ากลับ
“อยากออกมาจากใต้โต๊ะไหม” เสียงของเธอตกลงมาจากเหนือหัว ไม่เบาไม่หนัก
กู้จิ่นสิงไม่ตอบ แต่กลับหันหน้าไป จูบเธอด้วยริมฝีปากเบา ๆ
ร่างกายของไป๋เนี่ยนชูเกร็งขึ้นเล็กน้อย
“เสี่ยวชูช่างร้าย……”
กู้จิ่นสิงพึมพำ น้ำเสียงค่อนข้างต่ำ
ทั้งตัวเขาจมอยู่ในแสงสลัวใต้โต๊ะ
แม้จะพูดว่าเธอช่างร้าย แต่น้ำเสียงกลับแฝงความยินดี
ไป๋เนี่ยนชูลดสายตาลง มองฝ่ามือของเขาเลื่อนขึ้นช้า ๆ ตามผิวของเธอ สัมผัสหยาบกร้านจากหนังด้านบนปลายนิ้วไล่ผ่านทีละนิด ราวกับกำลังจุดไฟ
“กู้จิ่นสิง นายกำลังทำอะไร”