ตอนที่ 274 อยากเล่นยังไงก็ได้ แค่จำไว้ว่าต้องกลับบ้าน

“สวัสดีครับประธานกู้” พนักงานเล็ก ๆ คนหนึ่งที่เดินผ่านมาเอ่ยทักอย่างเรียบร้อย สายตาพยายามอย่างหนักที่จะไม่เหลือบไปทางไป๋เนี่ยนชู

กู้จิ่นสิงพยักหน้า น้ำเสียงยังเบาสบายกว่าปกติเสียอีก “อืม เหนื่อยแล้วนะ”

เขายังเหลือบมองพนักงานคนนั้นอีกครั้ง แล้วเสริมว่า “สีเสื้อเชิ้ตวันนี้สวยดี เหมาะกับคุณมาก”

พนักงานคนนั้นถึงกับชะงักค้าง

พนักงานที่แอบยืนดูเจ้านายตัวเองเก็บข่าวอยู่ข้าง ๆ ก็ชะงักเช่นกัน

สวยตรงไหน? ก็แค่เสื้อเชิ้ตลายตารางที่โปรแกรมเมอร์ชอบใส่ไม่ใช่หรือ

กู้จิ่นสิงกับไป๋เนี่ยนชูเพิ่งออกจากบริษัทไปได้ไม่นาน ข้อความในกลุ่มอู้งานก็ทะลุ 99+ อีกครั้ง