ตอนที่ 272 กลายเป็นข้ารับใช้ใต้ชายกระโปรงของเธอ

กู้จิ่นสิงไม่รับรู้ถึงการมีอยู่ของส่วนอื่น ๆ บนร่างกายตัวเองอีกแล้ว

ที่นั่งมีพื้นที่จำกัด ท่าเอี้ยวตัวนั่งของไป๋เนี่ยนชูทำให้ร่างกายของทั้งสองคนแนบชิดกันโดยธรรมชาติ หลังของเธอพิงอยู่ที่อกของเขา น้ำหนักกระจายอยู่บนต้นขาของเขาอย่างสม่ำเสมอ

สัมผัสนุ่มนิ่มนั้นทำให้เขารู้สึกลอย ๆ ทั้งตัว ราวกับจมลงไปในก้อนเมฆ

ใบหน้าด้านข้างของไป๋เนี่ยนชูอยู่ห่างจากดวงตาของเขาไม่ถึงสิบเซนติเมตร

ระยะห่างใกล้พอที่จะมองเห็นขนอ่อนเล็ก ๆ บนใบหน้าของเธอได้ชัดเจน แค่ก้มลงนิดเดียวก็เหลือบเห็นเส้นไหปลาร้าใต้คอเสื้อ กับส่วนโค้งอวบอิ่มที่ขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามลมหายใจ

กู้จิ่นสิงกลืนน้ำลาย