กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันนี้หลิงเยี่ยนไม่ได้ใส่แว่นตา
ใบหน้าที่งดงามซึ่งปกติถูกแว่นตากรอบดำบดบังไว้ ตอนนี้เผยออกมาอย่างไร้สิ่งปกปิด ดวงตาของเขาแดงก่ำ ขนตาสั่นเบา ๆ ราวกับวินาทีถัดไปน้ำตาจะไหลออกมา
สีหน้าเหมือนกำลังจะร้องไห้แบบนี้เมื่ออยู่บนใบหน้าของเขาแล้ว มันคืออาวุธสังหารทรงพลังเต็ม ๆ
หลิงเยี่ยนพูดด้วยเสียงแหบพร่า ปลายเสียงยังสั่นเล็กน้อย
สีหน้าของไป๋เนี่ยนชูเผยความหวั่นไหวขึ้นมาเล็กน้อย
“อาเฉา ปล่อยฉันก่อน”
เธอเงยหน้าขึ้นจากหน้าอกที่อุดมสมบูรณ์เกินไปของเสิ่นเฉาเซิ่ง แล้วพูดกับเขา
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเสิ่นเฉาเซิ่งก็แข็งค้าง แววตาเต็มไปด้วยความไม่เต็มใจ
แต่เขามักเชื่อฟังไป๋เนี่ยนชูทุกคำ สุดท้ายจึงค่อย ๆ ปล่อยมือ