กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จู่ ๆ กู้จิ่นสิงก็ไม่กล้าสบตากับไป๋เนี่ยนชู ขนตาของเขาสั่นระริกอย่างรุนแรง
เขาไม่สนใจสายตาหรือท่าทีของคนอื่น แต่เขาไม่กล้าจินตนาการถึงสีหน้าของไป๋เนี่ยนชูในยามนี้
พอคิดถึงว่าเวลาที่เธอมองเขา ดวงตาของเธออาจเผยความระแวง ความห่างเหิน หรือแม้แต่ความรำคาญ…
ในใจของกู้จิ่นสิงก็เกิดความกลัวที่ไร้ขอบเขตขึ้นมา
เขาฝันอยากเป็นคนที่ใกล้ชิดที่สุด เชื่อใจที่สุด และรักที่สุดของไป๋เนี่ยนชู
แต่ตอนนี้ จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนจากความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุด กลายเป็นสถานะที่ถูกเกลียดชังที่สุด ห่างไกลจากเธอที่สุด และยากที่สุดที่เธอจะยอมรับ…
ช่องว่างจากสวรรค์ลงสู่นรกแบบนี้ เขาจะรับมันได้อย่างไร?
ในยามนี้ กู้จิ่นสิงอยากกอดอีกฝ่ายไว้ในอ้อมแขนราวกับคนบ้า