กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ร้านอาหารญี่ปุ่น
กลุ่มคนกินข้าวเสร็จแล้วเดินออกมา แสงแดดกำลังจัดจ้า
“นาน ๆ ทีได้รวมตัวกัน พวกเราไปเดินเล่นที่ถนนคนเดินกันเถอะ” เย่ซือเหยาหัวเราะเสนอ “ถือว่าเดินย่อยอาหาร”
อันที่จริง ถ้าหลิงเยี่ยนไม่บอกว่าวันนี้จะไปเดตกับไป๋เนี่ยนชู เธอยังอยากลากไป๋เนี่ยนชูไปช้อปปิ้งอยู่เลย
ไป๋เนี่ยนชูสนิทกับสาว ๆ กลุ่มนี้มาแต่ไหนแต่ไร หลิงเยี่ยนจึงพูดอะไรไม่ได้
จริง ๆ แล้วสำหรับเขา จะไปเดตที่ไหนก็ไม่สำคัญ ขอแค่ได้เดินเรื่อยเปื่อยบนถนนกับไป๋เนี่ยนชู เขาก็พอใจมากแล้ว
โดยมีเงื่อนไขว่า ต้องไม่มีผู้ชายพวกนี้ที่จ้องเขม็งหมายปองแฟนสาวของเขาเดินตามมาข้าง ๆ
หลิงเยี่ยนแนบชิดไป๋เนี่ยนชูตลอดทาง คอยกันผู้คนที่สัญจรไปมาอย่างแออัดบนถนนให้เธอ
ใครมีตาก็ดูออก พวกเขาสองคนเป็นคู่รักตัวจริง ๆ