กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จี้ซูแทบไม่เคยหลั่งน้ำตา
แต่ในเวลานี้ ดวงตาของเขากลับเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ขอบตาแดงก่ำราวกับกำลังจะมีเลือดหยดออกมา
เขากับเสิ่นเฉาเซิ่งมองไป๋เนี่ยนชู ราวกับกำลังมองความฝันแสนสุขที่ได้กลับคืนมาหลังสูญเสียไป
พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะกะพริบตา เกรงว่าเพียงหลับตาลงแล้วลืมขึ้นมา เธอจะหายไป
ความรู้สึกของไป๋เนี่ยนชูเองก็ซับซ้อนเช่นกัน
แม้ชื่อของเธอจะไม่เปลี่ยน แต่ร่างกายที่งดงามประณีตเกินจริงในตอนนี้ กลับมีส่วนคล้ายตัวเธอในชาติก่อนเพียงหกถึงเจ็ดส่วน
ถึงอย่างนั้น ดวงจิตของพวกเขาก็ยังจำกันและกันได้
“จี้ซู เฉาเซิ่ง…”
“พวกนายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
เสียงของไป๋เนี่ยนชูที่ปกติใสกระจ่างเจือความแหบพร่า