กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พอแล้ว!”
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งเสียงโกรธออกมา สวี่มู่หยางยังจมอยู่กับมันจนถอนตัวไม่ออก จู่ ๆ ก็ถูกคนกระชากออกไปอย่างแรง
เมื่อริมฝีปากของทั้งสองแยกจากกัน กระดาษทิชชูก็ร่วงหล่น ริมฝีปากของไป๋เนี่ยนชูที่ถูกขยี้จนแดงระเรื่อก็ปรากฏเข้าตาสวี่มู่หยางในทันใด จนเขาตกตะลึงไปเลย
“สิบวินาทีหมดไปนานแล้วนะ สวี่มู่หยาง นายตั้งใจจะจูบเธอจนหายใจไม่ออกถึงจะยอมหยุดหรือไง?”
“ไม่มีเขตแดนเลยจริง ๆ คิดว่าไป๋เนี่ยนชูเป็นแฟนนายแล้วหรือไง”
“ก็แค่เกม จำเป็นต้องหื่นกระหายขนาดนี้ด้วยหรือ”
“หึ จูบยังยั่วยวนขนาดนั้นอีก……”
สวี่มู่หยางจบการลงโทษนี้ลงท่ามกลางความโกรธของทุกคน เขายังได้ยินแว่ว ๆ ว่าผู้ชายคนอื่นด่าลับหลังว่าเขาเป็นตัวยั่ว