ตอนที่ 126 จูบผ่านกระดาษทิชชูสิบวินาที

“เอาแบบนี้แล้วกัน”

เวินซานซานผู้เสนอการลงโทษนี้หันสายตาไปทางไป๋เนี่ยนชู ยกมุมปากขึ้นพูดว่า “ถ้าเนี่ยนชูตกลง เกมนี้ก็เล่นต่อไป”

“ถ้าไม่ตกลง เราก็เปลี่ยนการลงโทษอื่น เป็นไง”

สวี่มู่หยาง: “!”

ดวงตาของสวี่มู่หยางสว่างวาบขึ้นมาทันที ราวกับลูกหมาที่กำลังขออาหาร เขารีบวิ่งไปหลังเก้าอี้ของไป๋เนี่ยนชู เอาคางเกยไหล่เธอแล้วถูไปถูมา

เสียงของเขานุ่มฟู เจือความน้อยใจ เรียกอย่างเหนียวหนึบ “เนี่ยนชู…”

รูปทรงดวงตาของสวี่มู่หยางเป็นตาแบบลูกหมา ที่มีรูปทรงค่อนข้างทื่อ

แม้แต่การอ้อนก็ยังมีความอ้อนวอนงุ่มง่ามอยู่บ้าง

“ไม่เปลี่ยนได้ไหม”

“เธอจะให้ผมทำอะไรก็ได้…”