ตอนที่ 128 เพลงที่แต่งให้เธอ

ไป๋เนี่ยนชูรู้สึกอยากยกมือขึ้นกุมหน้าผากขึ้นมาทันที

กลางคืนอย่างนี้ไม่ยอมอยู่ในห้องตัวเอง กลับวิ่งมาห้องเธอเพื่อเปิด “วงคุยยามค่ำ” ก็แปลกพออยู่แล้ว ยังจะจ้องเธอด้วยสายตาแปลกประหลาดแบบนี้อีก พร้อมพูดว่า “เธอหอมจัง”

แม้เธอจะเป็นคนใจเย็นแค่ไหน ต้นคอด้านหลังก็ยังขนลุกซู่

……มาที่นี่ได้ยังไง

เจียงเหมิงหัวเราะแหะ ๆ แล้วว่า “มาคุยเล่นกันหน่อยสิ”

เวินซานซานยิ้ม “ฉันขอร่วมวงด้วยคน”

หลิ่วจือเวยพูดอย่างขี้เกียจ “เห็นพวกเธออยู่กันครบ ฉันเลยมาด้วย”

เย่ซือเหยาวันนี้เงียบกว่าปกติมาก แม้บนใบหน้าจะยิ้มจนตาหยี แต่ในดวงตากลับมีประกายไม่มากนัก

ไป๋เนี่ยนชูชำเลืองมองเธอด้วยหางตา และรับรู้ได้อย่างเฉียบไวถึงอารมณ์หม่นหมองของเธอ