กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คุณชายใหญ่ตระกูลหลินผู้เคยแต่ได้รับการปรนนิบัติอย่างดี กลับมีวันต้องเอาใจคนอื่นแล้วถูกเมินเย็นชา
ถ้าเรื่องนี้ถูกญาติและรุ่นหลังในบ้านเห็นเข้า คงถูกเอาไปเป็นเรื่องขบขันนินทากันทั้งปี
หลินเจาไม่แม้แต่จะแบ่งสายตาให้เฉินอวี่เจ๋อ จ้องมองชามกุ้งที่ตัวเองปอกด้วยมืออย่างเหม่อลอย
นิ่งไปครู่หนึ่ง เขามองไป๋เนี่ยนชูอีกครั้ง เสียงต่ำแหบลงเล็กน้อย:
“ไม่เอาแน่เหรอ”
คำที่พูดไปแล้ว ไป๋เนี่ยนชูไม่อยากพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง
เธอผลักชามเนื้อกุ้งนั้นออกไปด้านนอก
หลินเจา: “……”
หลินเจารู้สึกจู่ ๆ หัวใจก็ถูกแทงเจ็บ
เฉินอวี่เจ๋อ ซูอี้อัน สวี่มู่หยาง หลิงเยี่ยน…ทุกคนตักอาหารให้เธอ เธอปล่อยให้เป็นเช่นนั้นทั้งหมด