บทที่ 151: น้ำวิเศษจากน้ำเต้าช่วยรากวิญญาณ

บทที่ 151: น้ำวิเศษจากน้ำเต้าช่วยรากวิญญาณ

ตอนนี้เขาฆ่าชายคนนั้นไปแล้ว ย่อมดึงดูดความสนใจจากคนอื่นๆ ในภูเขาเก่าอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาต้องรีบออกไปให้ไกล หนีเข้าไปในส่วนลึกของป่าเขา จึงจะมีโอกาสหลบหนีการไล่ล่าได้จนกว่าจะซ่อมแซมวิหารตับเสร็จ

น่าเสียดายเงินวิญญาณบนตัวชายคนนั้นจริงๆ

แต่ถ้าจะเอาไปก็ทำไม่ได้ เพราะต่อให้ยัดใส่อ้อมอก เขาก็ไม่มีที่เก็บแล้ว!

เขาไม่รู้เลยว่าสมบัติที่จงซานกับหลี่ชิงซานใช้เก็บของนั้นได้มาจากที่ไหน ราวกับไม่ว่าจะมีของมากแค่ไหนก็ยัดไว้ในอกได้หมด สะดวกเกินไปจริงๆ

ถ้ามีโอกาสในอนาคต เขาเองก็ต้องหามาไว้สักชิ้น แค่พกติดตัวไว้ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือศาสตราอาคมก็เก็บเข้าไปได้ พอจะใช้ค่อยเอาออกมา แบบนี้ถึงจะเรียกว่าเป็นอิสระอย่างแท้จริง