กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 150: ไม่โลภก็แล้วไป แต่ถ้าจะโลภ ก็ต้องโลภเรื่องใหญ่!
กระบี่หยกเขียวร่วงลงมาราวกับใบไม้
ในดวงตาของปี้ฟางสะท้อนรัศมีกระบี่ที่ฟันเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทว่าตับในมือของเขากลับไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย กระบี่ลิ้นที่กำลังแกะสลักตับก็ยังมั่นคงดังเดิม
เขาเพียงเอียงศีรษะเล็กน้อย กระบี่ใบไม้ที่ฟันใส่ศีรษะจึงพลันเปลี่ยนไปฟันลงบนไหล่แทน
ฉ่า!
อาภรณ์ไผ่เขียวไหมเมฆาถูกกระบี่ใบไม้ฟันขาดและฉีกกระจุยในทันที
แต่อาภรณ์ไผ่เขียวไหมเมฆาไม่ใช่ของธรรมดา หากเป็นสมบัติป้องกันตัวที่ค่อนข้างยอดเยี่ยม ดังนั้นแม้จะถูกกระบี่ใบไม้ฟันขาด มันก็ยังสลายอานุภาพสังหารของกระบี่ใบไม้ไปได้เกือบหกส่วน
ส่วนอานุภาพสังหารที่เหลืออีกสี่ส่วนฟันเข้าไหล่ของปี้ฟาง ทะลุเนื้อและกระดูก!
กร๊อบ
เสียงทึบดังขึ้น กระดูกสะบักแตกร้าว และในตอนนั้นเอง ปราณกระบี่ทั้งหมดก็สลายหายไป