กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 66: ผู้รับใช้เสือในภูเขา
กินกันอย่างอร่อย ดื่มกันอย่างสำราญ
จงซานกับปี้ฟางเดินไปพลางกินไปพลางตลอดทาง รู้ตัวอีกทีก็เดินจากฝั่งตะวันออกมาถึงฝั่งตะวันตกของถนนสายนี้แล้ว เงยหน้าขึ้นมองก็เห็นประตูเมืองตะวันตกอยู่ไม่ไกล
หลังจากกินเป็ดหมักซอสชิ้นสุดท้ายในมือเข้าไป จงซานก็เรอออกมาอย่างอิ่มหนำ ก่อนถอนหายใจเบา ๆ “โลกมนุษย์ช่างดีจริง ๆ น่าเสียดายที่ถึงจะดีแค่ไหนก็อยู่ที่นี่นานไม่ได้ ไม่อย่างนั้นต่อให้เป็นเหล็กกล้า สักวันก็ต้องถูกกัดกร่อนจนหมดจด! ไปกันเถอะ ไปกัน”
ส่วนปี้ฟางตอนนี้ก็ท้องกลมป่องจากการกิน แถมยังอิ่มจนแทบจุก!
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ปล่อยตัวเต็มที่ขนาดนี้