กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 67 ปี้ฟางปะทะอสูรเสือ
อสูรเสือตัวนี้มีดวงตาสีทองกับรูม่านตาเรียวตั้ง ท่ามกลางเปลวไฟที่ไหวระริกสะท้อนร่างของปี้ฟาง มันแสยะยิ้มแล้วพูดว่า “มนุษย์จากเผ่ามนุษย์ นายชื่ออะไร? ฉันคือเจ้าภูเขา ไม่กินคนไร้นามหรอก”
ปี้ฟางไม่คิดจะเสียเวลาพูดมาก เขาเอ่ยอย่างเฉยชา “ฉันชื่อปี้ฟาง วันนี้มาที่นี่เพื่อเอาชีวิตนาย”
“ฮ่าๆๆ! ช่างเป็นไอ้คนไม่รู้จักที่ตายจริงๆ ฮ่าๆๆ!”
เจ้าภูเขาได้ยินเช่นนั้นก็ราวกับได้ฟังเรื่องตลกที่ขำที่สุด มันเงยหน้าหัวเราะลั่นจนตัวโยน ก่อนจะเปล่งเสียงคำรามออกมาอย่างฉับพลัน!
“โฮก!”
เสียงคำรามของเสือสะท้านไปทั่วป่าเขา สรรพสิ่งล้วนหวาดผวา!
“อ๊าก!”
ในชั่วขณะนั้น ผีฉางหลายร้อยตนก็ส่งเสียงคำรามพร้อมกัน ใบหน้าบิดเบี้ยวชั่วร้าย เผยเขี้ยวแหลมคมออกมา ขณะที่ปราณภูตผีพุ่งทะยานขึ้นฟ้า!
ผีฉางเหล่านี้มีทั้งชายหญิง ทั้งคนแก่และเด็ก ล้วนเป็นผู้คนที่เจ้าภูเขากลืนกินมาตลอดหลายปี