บทที่ 65: สิ่งที่ปลอบประโลมใจผู้คนที่สุด

บทที่ 65: สิ่งที่ปลอบประโลมใจผู้คนที่สุด

ริมฝีปากของปี้ฟางเผยรอยยิ้มออกมา

ความยินดีที่ได้หลุดพ้นจากพันธนาการเช่นนี้ ช่างเป็นความสุขอันยิ่งใหญ่ของมนุษย์จริงๆ!

เขาเดินอย่างสบายๆ ไม่นานก็ไล่ตามจงซานที่อยู่ข้างหน้าได้ทัน

จงซานยังคงเดินต่อไปโดยไม่เปลี่ยนท่าทีและไม่ได้หันกลับมามองปี้ฟาง แต่เขารับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของปี้ฟางได้อย่างชัดเจน

จงซานเดินเอามือไพล่หลัง ดวงตาฉายแววประหลาด ราวกับกำลังประหลาดใจอยู่เล็กน้อย

วิชาย่างก้าวแปดทิศ...

เด็กคนนี้ เรียนรู้มันได้จริงๆ งั้นเหรอ?

แม้ตอนนี้ปี้ฟางจะทำได้เพียงเดิน ยังวิ่งไม่ได้และเคลื่อนที่ได้ช้ามาก แต่คนที่เรียนรู้วิชาย่างก้าวแปดทิศได้ภายในเวลาเพียงหนึ่งหรือสองวัน จงซานก็เพิ่งเคยเห็นปี้ฟางเป็นคนแรก