กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ที่ตำบลอวิ๋น เด็กที่มีฐานะพอจะลงคอร์สที่ชมรมสตรีตแดนซ์ได้ล้วนเป็นลูกหลานคนรวย ทั้งหมดไม่ถึง 20 คน นิสัยโดยทั่วไปเงอะงะแข็งทื่อ เผยให้เห็นถึงความซื่อและไร้เดียงสาแบบคนตำบลอวิ๋น
โจวเย่ารู้สึกน่าเบื่อ จึงไม่ค่อยพูดคุยกับพวกเขา แค่คุยเล่นกับครูที่เปิดชมรมสตรีตแดนซ์เวลาว่างเท่านั้น
ครูที่เปิดชมรมสตรีตแดนซ์แซ่หวัง พอสนิทกันแล้วโจวเย่าชอบเรียกเขาว่าเหล่าหวัง ถึงแม้เหล่าหวังจะยังเป็นหนุ่มอายุแค่ 30 กว่า ๆ ก็ตาม
วันที่โจวเย่าพบเจียงอี่อันเป็นตอนเย็นที่ธรรมดาไม่ต่างจากปกติเลย
เหล่าหวังเคยชินกับการสั่งน้ำแร่แบบขายส่งจากร้านของชำฝั่งตรงข้ามถนนมาให้ชมรมสตรีตแดนซ์ แพ็กหนึ่ง 24 ขวด สั่งครั้งหนึ่งก็ 12 แพ็ก ปกติเจ้าของร้านของชำจะขี่รถสามล้อมาส่งเอง