กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ใช่แล้ว”
การเปลี่ยนสีหน้าเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตา ดวงตารูปดอกท้อของฉู่ซวี่โค้งขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงก็กลับมาเป็นความสบาย ๆ ขี้เกียจแบบปกติ
“เมื่อกี้กำลังคิดเรื่องอยู่ เลยเผลอเหม่อไปหน่อย อย่าคิดมาก”
ลูกกระเดือกของซูมู่กลืนลงอย่างระมัดระวัง เหงื่อไหลท่วมตัว
“ไม่ ไม่ได้คิดมาก”
‘ยิ่งมีเสน่ห์ยิ่งอันตราย’ ความหมายที่ประโยคนี้ชี้ไปคงจะเหมือนกับฉู่ซวี่แบบนี้แหละ
ถ้าไม่ใช่เพราะถูกเขาดึงคอเสื้อมาด่า ‘เศษเดน’ ซูมู่ก็ไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าฉู่ซวี่ที่ผิวเผินมักยิ้มแย้มและปฏิบัติต่อผู้คนอย่างอ่อนโยนจะแสดงด้านที่หัวเสียโมโหออกมา
“เงียบหน่อย”
ขณะที่ซูมู่กำลังคิดฟุ้งซ่านอยู่นั้น เจียงอี่อันก็เอ่ยขึ้นมาทันที “จะเริ่มแล้ว”
จะเริ่มแล้ว…?