กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“มีอะไรเหรอ?”
เจียงอี่อันเขย่งปลายเท้ามองผ่านช่องว่างระหว่างสองคนเข้าไปในห้องของจินช่าน มันรกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
เธอเหลือบมองไปที่เตียง แต่ไม่เห็นใคร
ข้างเตียงมีขาข้างหนึ่งชูขึ้นพาดอยู่บนขอบเตียง ส่วนลำตัวที่ต่อจากขานั้นอยู่ใต้เตียง ครึ่งตัวบนของจินช่านนอนหงายอยู่บนพรม กรนหลับสบาย
ซูมู่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เอ่ยอย่างสงสัย “นอนคนเดียวบนเตียงคู่ เขาทำท่านอนแบบนี้ได้ยังไงกัน?”
มุมปากที่เม้มแน่นของฉู่จิงเจ๋อกระตุกเบา ๆ ใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชามาโดยตลอดเต็มไปด้วยความงุนงงเหลือเชื่อ
“นอนแบบนี้ไม่ปวดคอขึ้นมาหรือไง?”
เจียงอี่อันดึงซูมู่กับฉู่จิงเจ๋อไปข้าง ๆ ไม่มีเวลามาแซวประเด็นที่แต่ละคนแปลกใจ เอ่ยอย่างมีสติ “ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดมากเรื่องพวกนี้”