กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 91: ลอบเข้าค่ายยามราตรี
“ฟ้ามืดแล้ว เก็บหม้อ”
เมื่อถ้อยคำนี้แพร่มาถึงใต้กำแพงเมืองด้านเหนือ เหล่าเฉียนแห่งครัวทหารก็ชะงักงัน
เขากำลังแจกจ่ายน้ำแกงเนื้อให้ทหารยาม พอได้ยินเอ้อร์หนิวพูดซ้ำ มือที่ถือทัพพีก็หยุดค้างอยู่ข้างหม้อ
“เก็บหม้อ? จะเก็บหม้อของใคร?”
เอ้อร์หนิวตอบว่า “ของเป่ยตี๋”
เหล่าเฉียนปักทัพพีลงในหม้อแล้วกล่าวว่า “ดี เช่นนั้นถามคุณหนูใหญ่ว่าต้องการหม้อใหญ่หรือไม่ ทางเราหม้อไม่พอ”
หลี่ซื่อเขียนอยู่ข้าง ๆ ว่า “เป้าหมายการบุกยามราตรี: หม้อ”
ซูไป๋พันผ้ายารอบมือของเจียงเหอพลางกล่าวว่า “หากเจ้ากล้าถือเรื่องหม้อเป็นเรื่องสำคัญจริง ๆ ข้าจะโยนเจ้าลงถังยาเป็นคนแรก”
เจียงเหอกล่าวว่า “เสบียงยิ่งต้องเอา”