บทที่ 92: คลังเสบียงห้ามเผา

บทที่ 92: คลังเสบียงห้ามเผา

“เผาแล้วก็ไม่มีเนื้อ”

จ้าวเถี่ยอ้าปากเหมือนจะกล่าวบางอย่าง ก่อนจะหุบลง

เขาอยากบอกว่า หากไม่เผาแล้วจะทำลายเสบียงได้อย่างไร คลังเสบียงทอดยาวสิบลี้ ต่อให้ใช้คนสิบคนแบกจนฟ้าสางก็ยังขนออกมาไม่ได้แม้แต่ส่วนเดียว ทว่าคุณหนูใหญ่บอกว่าไม่ให้เผา เช่นนั้นย่อมมีวิธีอื่น

หน้าที่ของเขามีเพียงเฝ้าทาง

พรานคนหนึ่งกระซิบว่า “พี่จ้าว หน่วยลาดตระเวนกำลังมา”

จ้าวเถี่ยกดมือลง “หมอบลง”

หน่วยลาดตระเวนมีสิบสองคน สองคนถือคบเพลิง อีกสิบคนถือดาบ ฝีเท้าเดินอ้อมหน้าคลังเสบียงเข้ามาใกล้กองพงหญ้าทีละน้อย

คนหนึ่งหยุดลง “เมื่อครู่เหมือนมีความเคลื่อนไหว”

อีกคนสบถ “หนู”