ตอนที่ 49 แสร้งทำตัวแพศยา ใครก็ทำได้?

โจวหยางเย่าแค่นยิ้มอย่างดูแคลน “เตือนแม่ทัพผู้นี้เรื่องนี้ไปเพื่ออะไร? นี่มิใช่ผลลัพธ์ที่เจ้าคาดหวังหรอกหรือ?”

โจวหยางเย่าก้าวเข้าประชิด หนี่เยวี่ยซานมิได้หลบเลี่ยง เอวของนางถูกโจวหยางเย่าคว้าไว้ นางจึงถูกบังคับให้แนบชิดเขา

ในดวงตาของโจวหยางเย่ามีเพียงความดูแคลน เขากำลังพิจารณาอย่างละเอียดว่ารอยแผลเป็นบนใบหน้าของหนี่เยวี่ยซานทำขึ้นมาได้อย่างไร

ลมหายใจของเขา หนี่เยวี่ยซานสามารถได้กลิ่นอย่างชัดเจน นางขมวดคิ้ว ยกมือขึ้นกั้นกลางระหว่างคนทั้งสอง “ขอแม่ทัพโปรดสำรวมด้วย มิฉะนั้นข้าจะร้องแล้ว!”

โจวหยางเย่าราวกับมิได้ยินคำพูดของหนี่เยวี่ยซาน เขายื่นมือไปลูบรอยแผลเป็นบนใบหน้าของนาง

มุมปากของหนี่เยวี่ยซานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มดูแคลน ก่อนเริ่มดิ้นรน

การดิ้นรนของหนี่เยวี่ยซานทำให้กลิ่นหอมเฉพาะตัวจากกายของนางยิ่งลอยเข้าสู่ปลายจมูกของเขา ดวงตาของโจวหยางเย่ามืดมน แรงมือของเขาเพิ่มขึ้น ก่อนกล่าวข่มขู่ “หากยังดิ้นอีก ข้าจะใช้กำลังแล้ว”