เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
หนี่เยวี่ยซานมีสีหน้าเย็นชา “ข้าจะไปแล้ว เจ้าที่เป็นหญิงรับใช้ก็คงต้องไปด้วยมิใช่หรือ?”
สีหน้าของหนี่เยวี่ยซวงแข็งค้างไปเล็กน้อย สุดท้ายนางก็แค่นเสียงหึและไม่กล่าวอันใดอีก
ไม่นานนัก ร่างของจิ่งอวี้เฉินก็ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน สตรีหลายคนพากันชื่นชม “ว้าว หล่อเหลายิ่งนัก…”
หนี่เยวี่ยซานนึกขึ้นได้ว่าเริ่นเหมยก็เคยกล่าวว่าจิ่งอวี้เฉินดูดี หรือว่ารสนิยมของนางจะมีปัญหากัน?
จิ่งอวี้เฉินทำสิ่งใดก็มีท่าทีเสเพลไม่แยแส หนี่เยวี่ยซานไม่รู้จริง ๆ ว่าเสน่ห์ของเขาอยู่ตรงไหน
วันนี้ข้าขอขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน ในวันงานเลี้ยงวันเกิดของท่านย่า ทุกคนได้เห็นพรสวรรค์ด้านกวีนิพนธ์ของคุณหนูหนี่กับตาตนเองแล้ว เพื่อจะได้ชื่นชมบทกวีอันยอดเยี่ยมอีกครั้ง งานประชันบทกวีครั้งนี้จึงจัดขึ้นเพื่อคุณหนูหนี่เป็นหลัก วันนี้เปิ่นหวงผู้นี้ตั้งตารอชมผลงานของคุณหนูหนี่เป็นอย่างยิ่ง
จิ่งอวี้เฉินกวาดตามองผู้คนรอบหนึ่ง จากนั้นสายตาก็หยุดลงที่หนี่เยวี่ยซาน “เหตุใดคุณหนูหนี่จึงนั่งอยู่ตรงนี้เล่า? มานั่งด้านหน้าสักหน่อยเถิด”
หนี่เยวี่ยซานมาที่นี่เพียงเพื่อเป็นผู้ร่วมงานให้ครบจำนวนเท่านั้น ทว่าคำกล่าวของจิ่งอวี้เฉินกลับทำให้นางอยากวางตัวเงียบ ๆ ก็ยังทำไม่ได้!