เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“เจ้าจะมาขอขมาข้าด้วยเรื่องอันใด? คนที่เจ้าทำผิดต่อมิใช่ข้า!” สีหน้าของหยางหว่านเหยียนไม่น่าดูนัก คนที่หนี่เยวี่ยซวงทำผิดต่อคือพี่สาวของนาง!
หนี่เยวี่ยซวงรีบเอ่ยขอขมา “อนุภรรยาหยางกล่าวได้ถูกต้องยิ่ง เรื่องนี้เดิมทีก็เป็นความผิดของข้า แต่โอกาสอยู่ในมือของอนุภรรยาหยางแล้ว ท่านสามารถลงมือสั่งสอนนางให้ดีได้!”
หนี่เยวี่ยซวงลดเสียงลง ทั้งสองอยู่ใกล้กันอย่างยิ่ง ผู้อื่นจึงคิดเพียงว่าพวกนางกำลังสนทนาเรื่องทั่วไป หยางหว่านเหยียนมองไปยังโจวหยางเย่า “ท่านแม่ทัพ น้องสาวตระกูลหนี่ผู้นี้ช่างกระตือรือร้นนัก เอาเถิด เอาเถิด ตัวข้าจะไปนั่งกับนางก็แล้วกัน”
โจวหยางเย่ามีสีหน้าเย็นชา มิได้คิดจะห้ามหยางหว่านเหยียนแต่อย่างใด หยางหว่านเหยียนแย้มยิ้มงดงามแล้วจากไปพร้อมกับหนี่เยวี่ยซวง
หนี่เยวี่ยซวงมองหยางหว่านเหยียนพลางยิ้ม “อนุภรรยาหยาง ระหว่างท่านกับพี่หญิงใหญ่ นอกจากพี่หญิงใหญ่จะเกิดมาดีจนได้เป็นบุตรีสายตรงแล้ว มีตรงไหนเทียบกับท่านได้บ้าง? วันนี้หากอนุภรรยาหยางต้องการกล่าวสิ่งใดหรือลงมือทำสิ่งใด ข้าจะให้ความร่วมมืออย่างแน่นอน!”
เมื่อเห็นหนี่เยวี่ยซวงยิ้มประจบประแจง หยางหว่านเหยียนก็หัวเราะเบา ๆ “ได้ ข้าจะเชื่อเจ้าไปก่อน”