ตอนที่ 41 ใครกันที่ขายหน้า?

หมายเหตุ

ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่จับจ้องดูเรื่องสนุก ใบหน้าของหนี่เยวี่ยซานก็สะท้อนเข้าสู่ดวงตาของไทเฮาอย่างชัดเจน

ไทเฮาเห็นแผลไฟลวกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ไปทั่วใบหน้าของหนี่เยวี่ยซาน ถึงจะประหลาดใจ แต่บนใบหน้าก็มิได้แสดงออกมาแม้เสี้ยว

นางเพียงมองหนี่เยวี่ยซานด้วยความเสียดาย “บุตรีสายตรงของจวนอัครเสนาบดีหรือ?”

“ใช่ขอรับ”

หนี่เยวี่ยซานตอบอย่างเรียบร้อยตามครรลอง มิได้มีท่าทีกระอักกระอ่วนใด ๆ

“วันนี้เจ้าจะใช้บทกวีสร้างความบันเทิงให้อ้ายเจียหรือ?” ไทเฮามองหนี่เยวี่ยซานด้วยสีหน้าอ่อนโยน ราวกับโปรดปรานสตรีผู้กล้าเช่นหนี่เยวี่ยซานเป็นอันมาก

“เดิมทีมิได้คิดไว้เลยเจ้าค่ะ” หนี่เยวี่ยซานเอ่ยอย่างเฉยเมย มีความน้อยใจเผยออกมาบนใบหน้า สายตาของพระสนมกุ้ยเฟยทอดมายังหนี่เยวี่ยซานจากระยะไกล ราวกับข่มขู่เป็นที่สุด

หนี่เยวี่ยซานมิได้ใส่ใจ หากแต่จ้องมองไทเฮา แล้วเอ่ยอย่างจนใจ “เพียงแต่ได้ยินพระสนมกุ้ยเฟยและองค์หญิงใหญ่ว่า การถวายบทกวีจักสร้างความบันเทิงให้ไทเฮาได้ หม่อมฉันจึงต้องฝืนใจมาถวายบทกวี”