เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
“อ้อ? เจ้ามีความบริสุทธิ์งั้นหรือ? เช่นนั้นเจ้าก็คงมิกลัวที่จะถูกตรวจค้นห้องกระมัง?”
หนี่เยวี่ยซวงมองไปยังหนี่เยวี่ยซานอย่างลังเลอยู่บ้าง หนี่เยวี่ยซานกล้าเอ่ยเช่นนี้ ไม่แน่อาจจะซ่อนกางเกงชั้นในของหนี่สือเหวยไว้ในห้องของนางแล้ว ถึงเวลาตรวจค้นออกมา นางคงยากที่จะแก้ต่าง!
หนี่เยวี่ยซวงส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย น้ำตาเริ่มร่วงรินลงมาอย่างน่าเวทนา “ลูก ลูกสาวมิได้ทำเจ้าค่ะ ลูกสาวถูกใส่ร้ายจริง ๆ!”
“เจ้าก็รู้ว่าถูกใส่ร้ายหรือ? ภายหน้ายามจะวางแผนใส่ร้ายคน เจ้าจงใคร่ครวญถึงความรู้สึกของเจ้าในตอนนี้ให้ดี คราวหน้าเจ้ายังควรใช้วิธีต่ำช้าเยี่ยงนี้กับพี่สาวของเจ้าอีกหรือไม่!”
หนี่เยวี่ยซวงมองหนี่เกาเฟยอย่างตกตะลึง ตั้งแต่เมื่อใดกันที่หนี่เกาเฟยมองทะลุปรุโปร่งแล้ว?
หนี่เยวี่ยซานเองก็ประหลาดใจนัก หนี่เกาเฟยผู้นี้ มักทำให้นางรู้สึกสบายใจยิ่ง แยกแยะถูกผิดชัดเจน มิเลอะเลือนเลย
“พ่อ ลูกสาวเองก็มีความผิด เพียงแต่รู้สึกว่านางใส่ร้ายข้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในใจขุ่นเคืองจนทนมิไหว จึงได้กุเรื่องโกหกขึ้นมาส่งเดช ห้องของนางมิได้มีกางเกงชั้นในของหนี่สือเหวยอันใดหรอกเจ้าค่ะ”