เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 382 สังหารอย่างแข็งกร้าว
“มนุษย์!”
“เจ้าหนีไม่พ้นหรอก!”
เงาผีสองสายฉีกชั้นเมฆ ดาบโค้งสีเลือดฟันเฉียดเขาวัวลงมา ลมคาวที่พัดตามกลับย้อมเมฆรัศมีร้อยจั้งให้เป็นสีเลือด
“มนุษย์เทียนเหรินขั้นกลาง คราวนี้พวกเราได้กำไรแล้ว”
เสียงกระดิ่งดังขึ้น ศพทองสิบสองร่างพุ่งทะลุอากาศ แต่ละร่างมีตะปูสะกดวิญญาณปักอยู่กลางกระหม่อม
ราชันผีสองตนที่ไล่ล่าเทียนจุนเจี้ยนหวง ตนหนึ่งสูงเก้าฉื่อ ทั้งร่างห่อหุ้มด้วยเกราะโลหิตที่รวมจากวิญญาณนับแสน มือถือดาบโค้งสองเล่มประกอบจากกระดูกสันหลัง มีเลือดดำที่กัดกร่อนทุกสิ่งหยดลงไม่หยุด
อีกตนดูเหมือนหญิงเผ่าผี ใบหน้าปิดด้วยหน้ากากที่ประกอบจากกะโหลกทารก ลำคอพันด้วยเชือกเจ็ดเส้นที่บิดจากเอ็นมนุษย์ ที่เอวแขวนกระดิ่งสีเหลือง
“องค์อ๋องอู่!”
“เผ่าผีสองตนนี้ ตนหนึ่งคือมหาเคารพกะโหลกโลหิต อีกตนคือมารดาผีกระดูกหมิง!”