เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 383 ข่าวกรอง
เสียงฝีเท้าดังจากนอกลาน น้ำแข็งเกาะชายระเบียงร่วงกราว
ศิษย์สำนักกระบี่เสวียนเทียนสองแถวก้มตัวดุจสนหิมะ กระบี่ข้างเอวกระทบพื้นเสียงดัง
สิ่งที่ยื่นเข้าห้องก่อนคือปลายแขนเสื้อคล้ายเมฆ ข้อมือแขวนหยกส่งเสียงเย็นตามจังหวะก้าว
เทียนจุนปิงเดินเข้าห้องโถงด้วยมือไพล่หลัง โคมทองแดงรูปวิหคคาบกิ่งไม้ในห้องพลันดับวูบสามครั้ง
เสื้อคลุมขนจิ้งจอกดำทิ้งเงาหิมะเก้าชั้น ขนมิงค์สีเงินตรงคอเสื้อขับคางให้ขาวดุจหยกน้ำแข็ง
จุดชาดกลางหว่างคิ้วจับแสงหิมะนอกหน้าต่าง เขากวาดตามองคนที่คารวะหน้าแท่น
ดวงตาดุจดาวหนาวใต้แพขนตาดำไหวเล็กน้อย แต่มุมปากมีรอยยิ้มบางเหมือนน้ำแข็งละลายต้นฤดูใบไม้ผลิ
“ให้ทุกท่านรอนานแล้ว!”
เสียงราวเศษน้ำแข็งกระทบหยก ปลายเสียงยังวนอยู่ใต้คาน เสียงฝีเท้าอีกชุดก็ตามมา