ตอนที่ 381 มหาอนันต์โมเหอ

ตอนที่ 381 มหาอนันต์โมเหอ

ควันธูปจันทน์เลื้อยคดเคี้ยวอยู่ในลำแสงราวกับมังกร ขนตาคู่หนึ่งถูกย้อมเป็นสีทองอ่อน

เสียงจักจั่นยามเที่ยงกับเสียงเคาะปลาไม้พลันหยุดนิ่งลงในชั่วขณะหนึ่ง

แม้แต่ไอขาวที่พ่นออกมายังควบแน่นเป็นเกล็ดน้ำแข็งเล็ก ๆ กลางแสงแดด

นี่มัน...จิตท่องแดนไท่ซวี?

เซี่ยโม่ค่อย ๆ ลืมตา ร่างกายเบาหวิว รู้สึกราวกับจิตสำนึกพร้อมจะแยกออกจากร่างได้ทุกเมื่อ

ความรู้สึกนี้คล้ายคลึงกับก่อนที่เขาจะเข้าสู่ภาวะจิตท่องแดนไท่ซวีครั้งก่อนอย่างยิ่ง

ที่นี่คือที่ใด?

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เซี่ยโม่กลับมาอยู่ในพุทธวิหารแห่งหนึ่งแล้ว

เขาเงยหน้ามอง สีทองบนหิ้งพระกำลังลอกหลุด แต่เศษสีที่ม้วนงอนกลับลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ