เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 108 กระบี่เดียวกั้นภพ!
หน้ากระท่อม บรรยากาศพลันแปรเปลี่ยน อากาศหนักอึ้งราวตะกั่ว ความกดดันถาโถมเข้าใส่
รูม่านตาของเจ้าสำนักวิถีโยวหมิงหดวูบ ดุจดาวเย็นเปล่งประกาย แววตาลึกล้ำแฝงอำนาจที่ไม่อาจดูแคลน เพียงใช้สายตาก็ราวกวนฟ้าดินจนคนหวาดหวั่น
ต้นไม้รอบด้านสั่นไหว ใบไม้ร่วงกราว แม้แต่หินยังปรากฏรอยร้าวละเอียด ราวพลังฟ้าดินทั้งหมดอยู่ในความคิดของเขา
อู่หม่ากับเฝิงเจิงยืนสงบนิ่ง ชายเสื้อสะบัดดังพรึ่บภายใต้ลมแรง
เจ้าสำนักวิถีโยวหมิงเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้าของยุทธภพจริง แต่หากคิดใช้เพียง “วิชาเนตรจู่โจม” กดดันพวกเขาสองคน ก็ประเมินผู้บัญชาการเจิ้นอู่แห่งราชสำนักต่ำไปมาก
วิชาเนตรจู่โจมหรือ “วิชาดวงตา” ยิ่งผู้ฝึกมีกำลังภายในลึกล้ำ ก็ยิ่งใช้สายตาส่งผลต่อสิ่งจริงได้มาก วิชานี้ไม่ใช่มีเพียงเจ้าสำนักวิถีโยวหมิงที่ใช้เป็น อู่หม่าและเฝิงเจิงก็ทำได้ เพียงผลลัพธ์ของแต่ละคนแตกต่างกัน
เมื่อเผชิญสายตาที่กดข่มจิตใจ พวกเขาไม่เพียงไม่หวาดกลัว แต่กลับรับมืออย่างสงบ
เฝิงเจิงแค่นเสียง “ลูกไม้เพียงเท่านี้ใช้กับชาวยุทธ์ทั่วไปได้ แต่ต่อหน้าพวกข้าสองคนไม่จำเป็นต้องงัดออกมา”