กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 107 จู่โจมวิถีโยวหมิง!
“ดี ดีมาก!”
“กี่ปีแล้วนะ ตาเฒ่าไม่ได้ถูกใครบีบคั้นถึงขั้นนี้มากี่ปีแล้ว แถมยังเป็นในตำหนักซีเย่าเฉินเสียด้วย”
“ในเมื่อพวกเจ้ามาเอาชีวิตข้า เช่นนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงฐานะเจ้าวังของเจ้าอีก เป็นพวกเจ้าที่บีบให้ข้าทำเช่นนี้!”
หยางอิ่นจื่อใช้นิ้วโป้งแตะบาดแผลที่ลำคอเบา ๆ มองเลือดบนปลายนิ้ว แล้วกวาดสายตาผ่านซีอวี่ เทพมือปราบ และจีชูเสวี่ยที่ค่อย ๆ เข้ามาจากสามทิศ ก่อนจะจ้องซีอวี่เจ้าวังตำหนักสุริยันอย่างดุดัน
แสงอาทิตย์ในโถงราวหม่นลงตามเหตุการณ์ที่พลิกผัน หยางอิ่นจื่อพลิกฝ่ามือ เม็ดยาสีดำสนิทปรากฏขึ้นในมือ เขากลืนมันลงไปโดยไม่ลังเล
ชั่วพริบตา ร่างของเขาส่งเสียงคำราม ภายในราวมีกองทัพนับพันควบม้าผ่าน ปราณแท้ที่เดิมเป็นสีทองค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีดำ พุ่งจากจุดตันเถียนไปทั่วแขนขาและเส้นชีพจร
สุดท้ายมันรวมตัวรอบกายเป็นวังวนสีดำชั้นแล้วชั้นเล่า ราวเปลวไฟทมิฬที่ลุกโชนใต้ราตรี ทั้งลึกลับและน่าหวาดหวั่น
กลิ่นอายทรงพลังดุจพายุแผ่กวาดออกไป แม้แต่แสงในตำหนักยังบิดเบี้ยวภายใต้แรงกระแทก