ตอนที่ 109 ปิงเหยียนเม่ย!

ตอนที่ 109 ปิงเหยียนเม่ย!

“ตายเสีย!”

รอบกายเจ้าสำนักวิถีโยวหมิง ปราณแท้พลุ่งพล่านดุจสายน้ำดำหลาก พุ่งขึ้นหล่อเลี้ยงวังมารโยวหมิงเหนือศีรษะ

เงาตำหนักที่ใกล้แตกกลับแน่นหนาขึ้นอีกครั้ง พร้อมความเย็นเยียบที่ราวไม่สลายมานับหมื่นปี มันกดลงช้า ๆ ดุจภูผา พื้นดินแตกร้าวเป็นใยแมงมุม เศษหินปลิว ฝุ่นตลบฟ้า

“อย่าหวัง!”

เฝิงเจิงเบิกตากว้าง ผมเผ้าชูชัน ปราณแท้ในร่างถูกเร่งถึงขีดสุด ฝ่ามือไหมฟ้าถูกใช้อย่างเต็มกำลัง

พลังจากฝ่ามือรวมตัวเป็นเงาหนอนไหมฟ้าหลายตัว หมุนวนรอบกายเฝิงเจิง แต่ละตัวพ่นเส้นปราณบางละเอียดแต่เหนียวแน่นอย่างยิ่ง

เส้นไหมไขว้กันเป็นตาข่ายมหึมา ปิดกั้นพื้นที่ระหว่างเฝิงเจิงกับวังมารโยวหมิงไว้อย่างแน่นหนา

“เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!”

เส้นไหมฟ้าต้านแรงกดมหาศาล เสียงแตกขาดแต่ละครั้งสะเทือนใจ และบอกชัดว่าเฝิงเจิงกำลังรับแรงที่ยากจะจินตนาการ