เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 106 หยางอิ่นจื่อ!
ตำหนักสุริยัน หนึ่งในสองสำนักเจ็ดนิกายแห่งแดนมาร ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแดนมาร จนได้รับสมญาว่า “ตะวันขึ้นบูรพา”
ทางเดินหินที่ทอดผ่านหมู่ไม้โบราณคดเคี้ยวลึกเข้าไปภายใน สองข้างทางเต็มไปด้วยดอกไม้และพืชประหลาดที่ผลิบานตลอดสี่ฤดู กลิ่นหอมจาง ๆ ผสานพลังวิญญาณลอยอบอวลในอากาศ
ภายในประตูเขาราวกับเป็นโลกอีกใบ ตำหนักหลังหนึ่งสร้างอยู่บนหน้าผาสูงชัน เปล่งประกายสีทองอ่อน กลมกลืนกับธรรมชาติรอบด้านราวกับถือกำเนิดขึ้นพร้อมฟ้าดิน
“นั่นก็คือ ‘ตำหนักซีเย่าเฉิน’ หรือ?”
“บรรพจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักของพวกเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่ ถึงได้สร้างสถานที่ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของสำนักไว้เด่นหราเช่นนี้”
เชิงเขา เทพมือปราบมองตำหนักกลางหน้าผาด้วยความประหลาดใจ
“ใครจะไปรู้ว่าท่านบรรพจารย์คิดอะไร ตำหนักซีเย่าเฉินตั้งอยู่สูงกว่าตำหนักสุริยันเสียอีก เจ้าวังแต่ละรุ่นไม่มีใครชอบเรื่องนี้สักคน”
“ถ้าเจอผู้พิทักษ์ตำหนักที่คุยง่ายก็ยังดี แต่ถ้าเจอพวกที่มี ‘ความทะเยอทะยาน’ ขึ้นมา ฮึ ๆ ตลอดพันปีของตำหนักสุริยัน เพราะตำหนักซีเย่าเฉินนี่แหละเกิดการก่อความวุ่นวายภายในมาแล้วสี่ห้าครั้ง”
“โอ้? แล้วไม่เคยมีใครก่อกบฏสำเร็จเลยหรือ?”