ตอนที่ 232 เหลวไหลสิ้นดี!

ฮองเฮาเอ่ยถามอย่างสงบนิ่งยิ่งนัก

ทว่าฮ่องเต้บนเวทีการแสดงกลับหัวเราะร่าลั่น “เราจะอนุญาตให้เขาเป็นท่านอ๋องผู้สุขสำราญ”

ทว่ายังมิทันที่เขาจะเบิกบานใจได้นานเท่าใด บนเวทีการแสดงก็มีผู้แต่งกายเยี่ยงขันทีนำเอาหนังสือฎีกาถวายร้องเรียนกองหนึ่งขึ้นมา

จดหมายทีละฉบับ ๆ เหล่านี้ ล้วนเขียนขึ้นโดยเหล่าแม่ทัพและขุนนางคนสำคัญที่เคยได้รับพระคุณจากฮองเฮา

พวกเขาล้วนยอมรับองค์รัชทายาทเพียงผู้เดียว

เคารพกราบไหว้ฮองเฮาเพียงพระองค์เดียว

บนเวทีการแสดง ฮองเฮาใช้น้ำเสียงโศกเศร้า วาจาแฝงสายสัมพันธ์รัก ทว่าท่าทีกลับมิยอมสยบมิถือดี นางกำลังเตือนสติ “หม่อมฉันรู้ตัวดีว่ามิใช่ภรรยาที่ดี มิเข้าใจความใจกว้างที่สามีต้องการ หม่อมฉันมอบหัวใจภักดีผิดคน ทว่าความผิดพลาดมิอาจหวนกลับ ดวงใจก็มิอาจดึงคืนได้เช่นกัน

หม่อมฉันรู้ดีเช่นกันว่า ฮ่องเต้มิอาจทนรับหม่อมฉันได้อีกแล้ว