เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“บังอาจ! พระชายาองค์รัชทายาทช่างใจกล้าถุงน้ำดีใหญ่นัก บังอาจใส่ร้ายเปิ่นกงอย่างโจ่งแจ้ง!” ฮองเฮาทรงพิโรธจัด ตวาดบริภาษกลับไปยังเว่ยอันหนิง
ฮ่องเต้มีสีพระพักตร์ไม่สบอารมณ์ เรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่มีเรื่องใดทำให้พระองค์ทรงพระเกษมสำราญได้แม้แต่เรื่องเดียว
“พระชายาองค์รัชทายาท ฮองเฮาเป็นถึงมารดาแห่งใต้หล้า มิยินยอมให้เจ้ามาใส่ร้ายป้ายสีได้” ฮ่องเต้ตรัสด้วยสุรเสียงเย็นชา
“เป็นการใส่ร้ายหรือไม่ เสด็จพ่อมิสู้ทอดพระเนตรหลักฐานดูก่อนเพคะ? มิได้มีเพียงพยานวัตถุ แต่ยังมีพยานบุคคลอีกด้วย” เว่ยอันหนิงส่งหลักฐานขึ้นไป ไม่ช้าก็มีขันทีฝ่ายในนำหลักฐานไปจัดวางตรงหน้าฮ่องเต้และฮองเฮาอย่างเรียบร้อย
เป็นเรื่องที่หลายปีมานี้ ฮองเฮาทรงใช้คนที่วางไว้ในกรมวัง ลอบโยกย้ายของวิเศษล้ำค่าในกรมวังเข้าสู่คลังทรัพย์ส่วนตัวของนางครั้งแล้วครั้งเล่า จากนั้นยังส่งเงินส่วนหนึ่งออกจากพระราชวัง ไปยังตระกูลฝ่ายแม่ของนาง