ตอนที่ 195 เขาไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

เมื่อเอ่ยถึงสามแคว้นแดนประจิม สีหน้าของอู๋กวงเหอก็พลันเคร่งขรึมขึ้นมาถึงขีดสุดในทันใด

“เจ้าเมืองสิบสองแคว้นพวกนั้น ช่างเป็นเศษสวะระยำจริง ๆ ยังมีองค์ชายใหญ่อีกที่เป็นเศษสวะระยำ แล้วยังมี…” คนสุดท้ายนั้น อู๋กวงเหอไม่กล้าด่าออกมา ก่อนที่เขาจะเดินทางไปยังสามแคว้นแดนประจิม เพียงได้ยินว่ามีผู้ประสบภัยล้มตายไปมากเท่าใด

ทว่าความเข้าใจที่มีต่อเรื่องราวเหล่านี้ ก็ยังคงผิวเผินยิ่งนัก

อย่างไรเสีย ตัวเขาก็เป็นถึงนายท่านใหญ่แห่งตระกูลอู๋ เรื่องพรรค์นี้ย่อมไม่ตกมาถึงมือให้เขาต้องไปข้องเกี่ยว

และฮ่องเต้ก็ทรงไม่ประสงค์ให้ตระกูลอู๋ของพวกเขาก้าวก่ายราชการแผ่นดินมากเกินไปมาโดยตลอด

คราวก่อนผู้ประสบภัยเหล่านั้นที่อยู่นอกเมือง แม้จะน่าเวทนา ทว่าอย่างน้อยที่สุดก็มิได้มีซากศพเกลื่อนกลาดไปทั่วทุกหนแห่ง

มิได้น่าสลดใจจนเกินขอบเขตของมนุษย์