กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอฉู่เฉิงหยวนเอ่ยขึ้นมา เว่ยอันหนิงก็คาดเดาได้แล้ว คงจะเป็นเจ้าหุบเขาโอสถราชันผู้นี้ที่เข้าหาฮ่องเต้ เตรียมจะแผ่อิทธิฤทธิ์ในสำนักแพทย์หลวง เพื่อปกป้องคุ้มครองเว่ยหรงหรงเทพธิดาในดวงใจของเขากระมัง
อย่างไรเสีย ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เจ้าหุบเขาผู้นี้ก็ทำเช่นนี้จริง ๆ
ทว่า……
“พวกเราทำลายเรื่องดี ๆ ในวังเสียยับเยิน เจ้ามิได้ถูกทำให้ลำบากใจใช่หรือไม่ หากผู้ใดรังแกเจ้า……” ผู้ใดที่เว่ยอันหนิงเอ่ยถึง แท้จริงแล้วก็หมายถึงฮ่องเต้สุนัขผู้นั้น
ฉู่เฉิงหยวนได้ยินนางเป็นห่วงตนเองเช่นนี้ ก็ยกมุมปากขึ้นอย่างเบิกบานใจ “เสด็จพ่อคิดจะทำให้ข้าลำบากใจอยู่หรอก น่าเสียดายที่ยามนี้พระองค์มีใจแต่มิอาจทำได้ เรื่องที่พระองค์ต้องไตร่ตรอง มีมากมายนัก”