ตอนที่ 196 ไม่ได้พบกันเสียนาน ไม่คิดถึงเลยสักนิด

อู๋กวงเหอมีสีหน้าบูดเบี้ยวราวกับมะระขม เอ่ยกับฉู่เฉิงหยวนด้วยความกลัดกลุ้มใจยิ่ง

ฉู่เฉิงหยวนได้ยินพลันหัวเราะร่า “ท่านลุง อย่างไรเสียก็อายุปาเข้าไปสี่สิบกว่าปีแล้ว ตรงนี้คงมิใช่ว่างเปล่ากระมัง หากไม่ไหวจริง ๆ ก็ให้ห้องครัวที่บ้านทำของบำรุงสมองสักหน่อยเถิด”

เขาเอ่ยพลางเอียงศีรษะเล็กน้อย ชี้ไปที่สมอง

หากมิใช่ว่าตระกูลอู๋คือตระกูลฝ่ายมารดาของเสด็จแม่ หากมิใช่ว่าตระกูลอู๋คือทรัพย์สินของเขา เขาคงสับพวกคุณชายเสเพลตระกูลอู๋กลุ่มนั้น รวมถึงเจ้าโง่อู๋อิ้งหยวนทิ้งไปนานแล้ว

“อย่างไรข้าก็เป็นลุงของเจ้านะ หรือว่าหลานชายคนโตเจ้าจะพูดจาให้อ้อมค้อมลงสักหน่อยดีหรือไม่” อู๋กวงเหอยิ้มเจื่อน หลานชายคนโตนี่รังเกียจว่าตนโง่เง่าหรือ