เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในห้องทรงพระอักษรของพระราชวัง ข้าราชบริพารฝ่ายในถูกสั่งให้ออกไปจนหมดสิ้นแล้ว
ฉู่เฉิงหยวนยังคงหาที่นั่งที่ถูกใจตามอำเภอใจเช่นเคย ทั้งยังไม่ชายตามองสายตาที่แทบจะสังหารคนได้ของฮ่องเต้แม้แต่น้อย
ฮ่องเต้สูดลมหายใจเข้าลึก “เจ้าจะบอกว่า การที่เจ้าไปปราบโจรครานี้ ที่ไปปราบคือหุบเขาโอสถราชันอย่างนั้นรึ”
ยามที่เขาตรัสออกมา พระองค์เองยังทรงรู้สึกราวกับกำลังฝันไป!
ผู้สืบทอดของหุบเขาโอสถราชันเพิ่งจะถวายสมุนไพรชั้นดีขนานหนึ่งแก่เขา เขากำลังเบิกบานพระทัยและใคร่ครวญอยู่ว่าจะพระราชทานบำเหน็จรางวัลอะไรกันให้อีกฝ่ายจึงจะดี ด้วยอย่างไรเสียหมอฝีมือดีย่อมมีความสำคัญยิ่งนัก
ยามนี้เขากำลังปรุงยาตามตำรับยานั้นอยู่ ย่อมต้องมีคนที่ใช้งานได้อย่างวางใจสักคน
คนในยุทธภพเยี่ยงนี้ เขายังพอจะกุมบังเหียนได้ง่ายกว่า