ตอนที่ 192 คนที่ใจพังทลาย

ในพริบตา ทั่วทั้งเรือนหลังนี้ก็เงียบสงัดลงอย่างยิ่ง

เหยียนจื่ออันอ้าปากค้าง ตกตะลึงจนเอ่ยคำใดไม่ออกไปชั่วขณะ

ม่านตาของเขาสั่นสะท้านด้วยความตกใจ

เว่ยอันหนิงกลั้นไว้ไม่อยู่ จึงหัวเราะพรวดออกมา

พอนางหัวเราะขึ้นมา คนอื่น ๆ ก็พากันหัวเราะตามไปด้วย

เว่ยจือลานเห็นพวกเขากล้าหัวเราะเยาะตน จิตสังหารในใจก็พลันพลุ่งพล่าน นับตั้งแต่เข้าสู่หุบเขาโอสถราชันและได้เป็นศิษย์ของอาจารย์ เขาก็ไม่เคยถูกถอดหน้ากากออกต่อหน้าผู้คนมากมายถึงเพียงนี้มาก่อนเลย

หญิงชั่วผู้นี้เหยียดหยามตนถึงเพียงนี้ ซ้ำยังกล้ารังแกคุณหนูหรงหรง หากครานี้หลุดพ้นไปได้ เขาจะต้องสังหารคนทั้งจวนองค์รัชทายาทให้สิ้น

เหยียนจื่ออันหมดคำจะพูดกับเขา ทว่าในไม่ช้าเขาก็หาเสียงของตนเองพบในที่สุด เพียงแต่น้ำเสียงกลับสั่นเทา “เจ้า เจ้าคงมิใช่คนโง่งมกระมัง”