ตอนที่ 168 องค์หญิงใหญ่ผู้สิ้นหวัง

พ่อบ้านกล่าวความหลังเหล่านี้จบ อันกั๋วกงก็พลันมึนงงไปทั้งร่าง นึกรำคาญที่สาวใช้เปลี่ยนอาภรณ์ให้ชักช้าเกินไป จึงถีบคนกระเด็นไปหนึ่งที รีบจัดแจงเสื้อผ้าตนเองอย่างลนลาน พลางด่าทอด้วยความเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ “เรื่องนี้เหตุใดเจ้าไม่บอกก่อน

ไม่รู้หรือว่าอันใดสำคัญกว่ากัน

เร็ว รีบไปเตรียมรถม้าให้ข้า ข้าจำต้องไปพบท่านเซิ่ง”

เรื่องของบุตรราชาเจ็ดหาใช่เรื่องเล่น ๆ หากเกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เช่นนั้นแผนการของพวกเขาจะทำเช่นไร

อันกั๋วกงแทบอยากจะขอยืมขาเพิ่มอีกสองข้างวิ่งออกไปเสียเดี๋ยวนี้

ผู้ใดจะรู้ว่า พ่อบ้านกลับยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อน

“เจ้ายังมัวยืนบื้อทำอะไรกัน รีบไสหัวไปเตรียมรถม้าสิ!”

อันกั๋วกงเตะซ้ำไปอีกหนึ่งทีอย่างแรง

พ่อบ้านถูกถีบจนซวนเซ

“เอ่อ... ท่านกั๋วกง ท่านลืมไปแล้วหรือขอรับ” พ่อบ้านรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก