ตอนที่ 169 เจ้าจะทำอะไรสำเร็จได้?

“เราจะรู้ได้อย่างไร” ฉู่เฉิงหยวนช่วยเอ่ยถ้อยคำที่นางอยากพูดออกมาจนจบ จากนั้นจึงแย้มยิ้มขึ้นมา

เขาย่อมรู้อยู่แล้ว ตั้งแต่แรกเริ่ม เขาก็รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง…

เขาไม่เหมือนกับเด็กวัยเดียวกันมาตั้งแต่เล็ก เรื่องที่ผู้อื่นรู้สึกว่ายากเย็นลึกซึ้งเข้าใจได้ยาก เขาฟังเพียงคราเดียวก็กระจ่าง สิ่งที่ผู้อื่นเรียนรู้ไม่สำเร็จ เขาปรายตามองเพียงคราเดียวก็ทำเป็น

ความคิดแบบเด็ก ๆ ที่ผู้อื่นคาดหวังว่าควรจะมี เขาก็ไม่เคยมีเลยแม้แต่น้อย

เพียงแต่ว่า…เนิ่นนานมาแล้ว เสด็จแม่มักจะแสดงสีหน้ากลัดกลุ้มกังวลอยู่เสมอเพราะความแตกต่างของเขา

เสด็จแม่มักจะเอ่ยกับเขาด้วยความกังวลใจว่า ขอโทษนะ หากเจ้ามิใช่ลูกของแม่ เช่นนั้นก็คงดี แต่เจ้าเป็นลูกของข้า ดังนั้น เจ้าจะทำตัวพิเศษมิได้ ความพิเศษจะเอาชีวิตของเจ้าไป

เขาจึงไม่อาจโดดเด่นพิเศษได้